Zondag 22 september 2002

Terug naar parochiewerk 
Terug naar de beginpagina

   

Vlak voordat de mis begint wacht het koor om te gaan zingen
   

De dienst is begonnen maar er ontbreekt nog iemand...

Mient Jan Faber van het Inter Kerkelijk Vredesberaad is er nog niet. Hij bleek in de verkeerde kerk terecht gekomen. Gelukkig kwam hij er op tijd achter en haastte zich toen van de Dorpskerk naar de St. Andries.
   

De kinderen gaan naar de kindernevendienst met Maryse Vernooy
   

De lektor leest de schriftlezingen

De voorzanger zingt met het St.Andrieskoor
   

Mient Jan Faber aan het woord
Mient Jan Faber spreekt over de dreigende oorlog tussen Irak en de Verenigde Staten van Amerika. In 1999 heeft het er, tijdens de oorlog met Koeweit, even op geleken dat de troon van Saddam Hoessein wankelde. Van de 18 provincies kwamen er toen 14 in opstand. Terwijl de VS toekeken sloeg Sadat de opstand met zijn leger neer.
In het noorden van Irak hebben nu Koerden het heft in handen. Maar je weet niet wie daar rondlopen.  Namens de IKV heeft Mient Jan Faber in het noorden van Irak contacten lopen.
Om in leven te blijven moeten de mensen naast de voedselhulp smokkelen. Men leeft er van dag tot dag. Hoe lang duurt het nog voordat de bevrijding komt?  Is MJF voor of tegen de verandering van het regime?  Hij is er voor. Want binnen het internationale recht is er geen plaats voor een dictator als Saddam Hoessein. Maar dan: hoe moet die verandering plaatsvinden? Door middel van oorlog? De mensen ter plaatse willen geen oorlog, zeker niet als ze dan zelf slachtoffer worden. Want als Saddam Hoessein wordt aangevallen, dan zal hij ook zijn vijanden in zijn eigen volk doden, waarschijnlijk met chemische en biologische wapens. 		Amerika wil afrekenen met de terroristen, die o.a. ook door Irak worden gesteund. En verder is er een oliebelang en een oude rekening die zoon Bush voor zijn vader nog moet innen.
De mensen in Irak kunnen zichzelf niet bevrijden. Tegelijk verplicht de massale schending van de mensenrechten ook de internationale gemeenschap. Vanuit Amerika is er geen aandacht voor het lijden van het Iraakse volk. In de Vredesbeweging is de gerechtigheid belangrijk. In Irak gaat het om de toekomst van mensen. Dan gaat het om vrijheid en gerechtigheid. Eigenlijk zou het zonder oorlog moeten kunnen, maar dat lukt niet altijd. Daar zit een grote spanning. Journalisten vragen hem "Bent u voor of tegen ingrijpen van Amerika, voor of tegen oorlog" Dit is een onmogelijke vraag. Voor MJF is belangrijk en wezenlijk dat hij aan de mensen die hun bedreigde leven leven onder Saddam Hoessein, verantwoording kan afleggen zodat hij ze recht in de ogen kan kijken.  Als de mensen hem vervolgens serieus nemen dan heeft hij het gevoel op de juiste weg te zijn.

 

 

De kinderen van de kindernevendienst houden zich ook bezig met het thema "vrede"
Zij beelden het onderwerp vrede uit in een gezamenlijk werk en kleuren ook zelf nog een kleurplaat waarop vriendschap centraal staat.
 

   

Het wordt tijd om weer de kerk in te gaan

  

Het gezamenlijke werkstuk van de kindernevendienst op de vredeszondag
   

R.B van Hellenberg Hubar s.j.,priester, bekijkt het werk van de kinderen
   

Dan wordt er nog hand in hand een lied samen gezongen en is er de
uitreiking van de communie
   

Persoonlijk gebed uit de liturgie:
Vrede is zo'n groot begrip. Als ik nadenk over vrede op wereldschaal, dan zinkt mij de moed in de schoenen: er is zoveel geweld, zoveel oorlog, zoveel onrecht. Kan ik op kleine schaal iets doen?  Partij kiezen voor wie het 		onderspit delven, voor wie uitgebuit, weggehoond worden. God, help mij mijn grenzen van angst en onzekerheid te doorbreken. Sterk mij omwille van uw Rijk van vrede dat komen zal. Daar geloof ik in, daar vertrouw ik op. Amen.

De kinderen in de creche zijn nog druk bezig met hun kleur en plakwerk
 

Vrede dat is: geen ruzie meer, elkaar niet pesten of uitlachen, elkaar helpen en van elkaar houden

   

   

Tijdens de communie zingt het St. Andrieskoor onder leiding van Corrie Lerk
   

   

De dirigente, Corrie Lerk geeft aan wanneer de mensen in de kerk moeten zingen

Jaap Houtenbos, koster, (rechts)vertelt van zijn door parochianen gesponserde fietsreis naar Lourdes, die op 6 september 2002 begon (en waaraan ook anderen deelnamen). De opbrengst gaat naar de "Stichting Gaandeweg" die het mogelijk maakt dat kinderen die aan kanker lijden met hun ouders een vakantie krijgen aangeboden. Hier bedankt Jaap Houtenbos de sponsors.

                
               Het logo van intersecotour

De dames van de handwerkclub hebben er voor gezorgd dat de albe (links) aangeschaft kon worden. Samen met een stel voor het mengen van de miswijn met water.
   

        

   

Aan het einde van de mis nog even een kijkje in de kerk wanneer het slotlied klinkt: Neem bij het gaan de mantel van vrede die we behoedzaam om mogen slaan, waarin de Naam vol kleur is geweven. Vage beschutting in mensenbestaan. In de woestijn, vruchten en wijn: vrede en zegen! Laten we gaan.
   

Na de mis was er de mogelijkheid met Mient Jan Faber in gesprek te gaan
en een kopje koffie te drinken
   

Jaap Houtenbos vertelt nog wat van zijn reis

Deze dames zorgen voor de koffie


 


Pastor Rob leidt de discussie.
Zelf stelt hij de vraag wat parochianen hier voor de mensen in Irak kunnen doen. MJF vertelde hoe goed brieven uit Holland bij de mensen vallen, vooral van schoolkinderen aan kinderen. Vaak komen de kinderen de straat niet meer op. Kinderen uit andere landen kunnen zich dat goed inleven. Het IKV bemiddelt bij het overbrengen van briefjes.
   

Er wordt geïnteresseerd geluisterd....
   

Het koor met de dirigente kon pas later aan het gesprek deelnemen omdat er nog voor
een bruiloft geoefend moest worden
   

   
   

Terug naar parochiewerk 
Terug naar de beginpagina