Kennismaking met de communicanten op 6 maart 2005 in de St. Andrieskerk in Leersum
Stel je voor.....
Voor de dienst hebben de tekeningen nog geen gezichten
Naar I Korinthiërs 12:12 (Karel Eykman)
Zullen we voor je pianospelen dachten mijn vingers, is dat geen goed idee? Jullie doen maar, zeiden mijn oren maar wij doen mooi niet mee. Dat is dus niets geworden, daar kwam niets van terecht. Vingers zonder oren, dat lukt niet echt	Zullen we naar je toekomen dachten mijn voeten, is dat geen goed idee? Jullie doen maar, zeiden mijn benen maar wij doen mooi niet mee. Dat is dus niets geworden daar kwam niets van terecht. Voeten zonder benen, dat lukt niet echt.
Zullen we je een aai geven? dachten mijn handen, is dat geen goed idee? Jullie doen maar, zeiden mijn armen maar wij doen mooi niet mee. Dat is dus niets geworden, ik bracht er niets van terecht. Handen zonder armen, dat lukt niet echt.	Je ziet er lief uit, dat moeten we zeggen dachten mijn ogen, is dat geen goed idee? Jullie doen maar , zei mijn mond toen maar ik doe mooi niet mee. Dat is dus niets geworden, ik heb je niets gezegd. Ogen zonder mond, dat lukt niet echt.
Dit wil ik niet meer, voor geen prijs. Zo komt mijn lijf nooit meer in orde. Elk lichaamsdeel eigenwijs> Dat is om gek van te worden.	Alle lichaamsdelen samen één. Dat zou mooi zijn, dat zou ik wel willen. Mijn grote mond geen baas over mijn kleine teen. Mijn hoofd niet hoger dan mijn billen.
Precies zo gaat het in de kerk: het werkt niet goed, één alleen boven. Met zijn allen gelijk, dat is pas sterk. Daar moeten we allemaal aan geloven
Iedereen is nodig. Toen Jezus rondtrok liepen zijn leerlingen achter hem aan. Ze wilden leren van hem. Maar op een dag wilden ze niet meer naar hem luisteren. Toen hebben ze hem aan het kruis geslagen. Op de derde dag is Hij weer opgestaan. Toen zei Jezus dat ze het nu voortaan zelf moesten doen. En Hij stuurde de Heilige Geest om hen te helpen. En ze gingen aan het werk. Allemaal verschillende mensen en samen deden ze het werk van Jezus. Paulus schrijft daarover in I Kor 12. Er zijn voeten die boodschappen doen. Er zijn monden die de verhalen van het evangelie vertellen, mensen die zorgen dat er geld is. Samen vormen zij het lichaam van Jezus. En dat begint al met de kleinen. En daarom zijn we blij met de communicanten. (Vrij naar de meditatie van pastor Wies Sarot).
Pastor Wies Sarot nodigt de kinderen uit door middel van een foto van het betreffende kind
Ieder kind mag over zijn of haar sterke kant vertellen
En dan mag de foto op de tekening van het kind geplakt worden
Tot slot zingen de kinderen, terwijl ze door de kerk lopen: Wij zijn samen onderweg, halleluja...
En nu zijn alle kinderen van een hoofd voorzien
Zegenwens
Wij wensen jullie twee stevige voeten om door het leven te gaan. Twee gulle handen, om anderen bij te staan. Wij wensen jullie een mond om te lachten met vrienden die vrolijk zijn. Maar ook om mensen te troosten bij tegenspoed en pijn. Wij wensen jullie twee heldere ogen om te zien wat slecht is en wat goed. Dan zul je altijd de weg weten die je volgen moet. Wij wensen jullie een liefdevol hart toe, een hart dat mensen bemint. Maar bovenal Gods zegen, wordt een heel gelukkig kind!
Terug    Beginpagina