|
|
|
|
Anneke is de dochter van Kees en Willemijn Brouwer, |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Naar andere pagina's van de familie Brouwer |
|
|
|
|
| Beste
zendingsvrienden, augustus 2005
Nu zijn we alweer meer bijna drie weken terug in Thailand, na die zes weken in Nederland. We waren heel wat van plan. We moesten namelijk verhuizen. En, Anneke zou gaan trouwen met Christian Slager, dus een groot feest in het verschiet. Maar eerst een "must", de verhuizing naar een huis dat we nog moesten kopen Het is niet toegestaan een woning te huren terwijl je in het buitenland woont en werkt. Maar toch hebben we een pied-à-terre nodig als je eens naar Nederland komt , of met verlof ed., zodoende op zoek naar een andere oplossing… We wisten niet of een dergelijke flat wel beschikbaar was en er een te koop stond, wel hadden we in het Internet gekeken. Amper terug op de huurflat in de Pollux, stortten we ons op het zoeken naar een dergelijk woning, de makelaar werd gebeld voor een afspraak en dat gesprek verliep vlot. Hij begeleidde ons naar een appartement midden op een galerij, maar zelf hadden we eentje gezien die leeg stond op de tweede verdieping aan het einde van de galerij met het voordeel dat de mensen niet langs je huis lopen moeten, dus met een stukje privacy. En ja, ook deze stond leeg en was te koop. De makelaar vertelde dat alle 68 woningen uiteindelijk zouden worden verkocht, maar dat hij van deze flat nog geen sleutel had. |
Blijkbaar
moest er door de woningbouwvereniging nog wat aan worden opgeknapt. Een
dergelijk prompte bestelling hadden ze nog nooit meegemaakt, maar wij vonden
het ijzig lang duren voordat we aan de slag konden. Uiteindelijk konden we
het koopcontract pas een maand na aankomst afsluiten en met onze
werkzaamheden beginnen: het behang, dat er miserabel uitzag, eraf trekken en
stomen, de nieuwe centraleverwarmingsbuizen verven, behangen en het
gedeeltelijk sauzen van de muren en het leggen van de vloerbedekking. Toen
was het al gauw de 25ste juli: Anneke en Christian’s
huwelijksvoltrekking op het stadhuis in Barneveld met een gezellige
koffietafel ten huize Slager, ook in Barneveld. Precies tussen de beide trouwdagen, maandag op het stadhuis en vrijdag in de kerk in Voorthuizen, vond de verhuizing van ons en de spullen plaats. Ons huurhuis op de Pollux en het koophuis, ook op de Pollux liggen 250 meter van elkaar verwijderd. Langzaam maar zeker konden we onze meubels en het gerei naar het andere huis dragen, kamer voor kamer. Er kwamen veel mensen om te helpen, vrienden van Anneke en Christian en zij zelf ook, voor zover er nog tijd over was naast voorbereidingen en het bezoek uit het buitenland, en Christian ‘s moeder kwam behangen. Hendrik die ook was overgekomen met zijn gezin, |
|
|
|
|
sjouwde wat af en verhuisde de berging. Saskia trok met mij op om te pakken
en schoon te maken en Monique vond het best leuk allemaal. Een vriend toonde
zich bereid om de nieuwe vloerbedekking te leggen in de zitkamer en onze
Marokkaanse buurman, die groot en sterk is, droeg de zwaarste meubels, zoals
boekenkasten (met boeken erin), de ijskast, matrassen, bedden etc over,
samen met Kees. Een vriendin van Willemijn kwam vaak langs en werkte vrolijk
mee. Dat maakte het geheel dragelijk en gezellig, naast een beetje
spierpijn…! En inderdaad, binnen drie dagen zaten we hoog en droog in ons
nieuwe huis, dat precies hetzelfde is ingedeeld, we hoefden dus niet over de
inrichting na te denken.
Toen was het zover! ‘s Morgensvroeg werd Anneke door Christian afgehaald, beiden op zijn paasbest voor een speciaal ontbijt op de boerderij waar zij gewoond en elkaar hadden leren kennen en daarna stonden |
de
trouwfoto’s op het programma. Wij zouden pas later volgen voor een lunch op
een onbekend plekje ergens op het land. We moesten de auto ergens bij een
lagere school in het dorpje De Drecht parkeren en daarna de borden volgen
"Trouwerij Anneke en Christian". Ergens op het vrije veld vonden we dan een
schaapskooi, opgeknapt en keurig op orde voor een landelijke lunch. We waren
wel verbaasd dat zoiets überhaupt bestond en keken even verrast om ons heen.
En…zou het gaan regenen? Het wachten was op het bruidspaar en bij aankomst
werd er geklapt, druk gefotografeerd, familie en vrienden kwamen op de kiek,
kundig verzorgd door Christian’s broer, hiernaast het bewijs daarvan. Na de
lunch vertelden de vaders iets uit de jeugd van hun beide kinderen tot het
moment dat ze elkaar leerden kennen in het studentenhuis in Ede, en hoe God
hen had geleid tot nu toe… Om half vier werden we allemaal in de kerk in Voorthuizen verwacht met na de kerkdienst de receptie met bruidstaart en gezelligheid. De kerkdienst werd op jeugdige wijze verzorgd met een preek die veel mensen aansprak. Wij ouders mochten het paar inzegenen met gebed van de beide vaders. |
|
|
|
| s’
Avonds werd de feestelijke dag met een barbecue in een tent op een prachtig
landgoed in Doorn afgesloten. Het regende wel een beetje af en toe, maar dat
dat heeft de pret en de gezelligheid niet beïnvloed. Christian en Anneke wonen nu in ons nieuwe huis op de Pollux 129, 3902 TC Veenendaal. Tel: 0318 – 550213. Terug in Thailand zijn we weer met goede moed aan ons werk begonnen. In de gemeente in Wiang werden vier nieuwe gemeenteleden gedoopt. Een daarvan is leraar geweest die zijn spraak had verloren, vermoedelijk door een hersenbloeding. Het wonder is dat hij door het geloof zijn spraak heeft teruggekregen. Diezelfde zondag nu twee weken geleden, liep een groot gedeelte van Chiang Mai onder water. De regentijd, samen met de ontbossing en een slecht management door het openen van de stuwdammen, zorgden ervoor dat onnodig veel water in de laagste delen van de stad en |
vooral
langs de rivier de Mae Ping. De ouders van Saskia waren er veel slechter aan
toe dan wij met een waterstand van een meter in de woonkamer en moesten de
gehele benedenverdieping ontruimen wat bij gebrek aan opslagruimte boven
niet lukte. Dat zorgt weer voor veel schade. Bij ons liep alleen de wat
lagergelegen keuken vol bruin water. Denkende aan de vloedgolven in het
Alpengebied in de afgelopen week, moeten we nog dankbaar zijn dat we er zo
vanaf komen. Toch liep de schade tot 20 miljoen Baht op. De Alpha cursussen beginnen weer in september. Enkele gemeenten willen er graag wat meer over weten en daar zijn dan weer middagen voor georganiseerd om de cursus voor te stellen. Die vinden eind augustus plaats. Hartelijk dank voor alle interesse aan ons gezin en werk .Kees en Willemijn Brouwer |
|
|
|
|
Naar andere pagina's van de familie Brouwer |
|
