Naar de beginpagina

B e v e s t i g i n g

van Harm Knoop als voorganger
 van de NPB in Amerongen/Leersum

Leven met hartstocht

   

Wat vooraf ging aan de dienst:

De klok wordt geluid

Nog even wat regelen...

 

Het koor wacht om te kunnen beginnen

 

 

De voorzitter van de NPB, Gerie van Schieveen heet allen hartelijk welkom

   

en steekt de kaars aan, waarna een ogenblik van stilte volgt

   

Waarop de organist, drs. G.Knepper, het Openingslied "Vol van verwachting zijn wij gekomen", inzet

   

Madeleine Jonker-Stierhout, voorganger van de NPB in Doorn. Een samenvatting van haar woorden vindt u hieronder. Als inleiding op de bevestiging wordt een lied gezongen.

   

Wek mijn zachtheid weer
Geef mij terug de ogen van een kind.
Dat ik zie wat is. En mij toevertrouw.
En het licht niet haat.

Samenvatting van het inleidende meditatieve gedeelte van Madeleine Jonker-Stierhout met het oog op de bevestiging.

De Geest van God waait als een wind. Van oudsher is die in de NPB verbonden geweest met onze vrije geest. Met inspiratie, het durven vertrouwen op dat wat ons ingegeven wordt.

De NPB Amerongen stond een tijd lang voor de vragen: Heeft het nog zin om nieuw hout te gooien op een smeulend vuurtje? Of kunnen we maar beter bij anderen intrekken, met anderen samengaan? Dat laatste is wel praktisch. Maar het druist tegen het gevoel in. En dan is er een soort kracht, een wending in het lot dat het vuurtje doet aanblazen. Dan blijkt dat er toch de wens is om alleen verder te kunnen gaan. Denk bijvoorbeeld aan het gezegde: Daar waar een deur sluit, gaat elders een venster open. Maar hier zijn dan wel mensen voor nodig die het voortouw nemen. En zo ging men een ander aanspreken: Wil jij niet bij ons voorgaan?

Harm jij hebt ja gezegd tegen Ede en Rhenen, en zo ook hier vandaag. Dat is een blij en ook spannend gegeven. Dat is: het grote voorbeeld gehad, en nu zelf aan de gang, een relatie aangaan. Je hebt ja gezegd in de

ledenvergadering. En nu begint het. Het is niet zomaar een relatie, het is een gemeenschap die u samen gaat vormgeven. Het is haast als een trouwtekst waar over en weer inzet wordt gevraagd om dat wat in het geestelijke ligt, gestalte te geven.
Voor Harm geldt: die taak op je te nemen en er vorm aan te geven. In een tijd dat een geloofsgemeenschap geen vanzelfsprekendheid meer is. Een tijd om de verloren schat naar buiten te kunnen brengen. In deze tijd is het belangrijk om een geloofsgemeenschap te behouden en naar buiten te treden. Om te zeggen: Hier zijn we en hier gebeurt iets wat voor veel mensen belangrijk is. Want de mens is ongeneeslijk religieus.
Thema is "Leven met hartstocht". Passie, uitstraling is in deze tijd nodig om vissers van de mensen te zijn. Je hebt gezegd dat je je in de NPB voelt als een vis in het water. Dan zit je hier goed aan de Rijn. In de Bijbel staat het verhaal van Petrus die zegt: Ik ga vissen.(Joh.21:3).En de anderen die zeggen: dan gaan wij mee. Maar die nacht vingen ze niets. En dan staat Jezus aan de oever. En als blijkt dat ze niets gevangen hebben zegt hij hen de netten aan de andere kant uit te werpen. Zij werpen het net uit en zij konden het net niet meer trekken vanwege de vele vissen. Ik wens u toe, dat u met volle netten de boot mag trekken.

 

Links: Harm Knoop, rechts: Madeleine Jonker-Stierhout

   

Tekst van de bevestiging:
Wij zijn de eersten niet die proberen te geloven in meer dan het zichtbare en tastbare; wij zijn de eersten niet die een geloofwaardige weg willen gaan. Nooit heeft het goddank ontbroken aan mensen die gaandeweg richting vonden en richting wezen. De geschiedenis is vol van hen: gewone en opvallende mensen, mannen en vrouwen, jong en oud, profeten en politici, dichters en zieners, schrijvers, schilders en musici. Zij vormen een wolk van getuigen en gingen ons voor. Tussen hoop en vrees, verwachting en verwarring zijn zij op weg gegaan naar een leven met diepgang, vreugde en pijn, strijd en vrede. Om hen lezen we nog altijd oude en beproefde verhalen; zij dringen ons een eigen verhaal te schrijven, te vertellen, te leven. Onze eigen verhalen over ons ontluiken, onze groei, ontmoeten, vallen, opstaan, een eigen weg gaan. Daartoe zoeken wij voorgangers in ons midden, om ons te bemoedigen, te leren en te troosten. U die betrokken bent bij de NPB-afdeling Amerongen/Leersum vraag ik om te antwoorden op de volgende vraag:
Wilt u in oprechtheid en vertrouwen in uw midden als voorganger aanvaarden Harm Knoop? Wat is daarop uw antwoord? (gemeente zegt ja)
Harm Knoop, wil jij nu antwoorden op de volgende vragen: wil jij in oprechtheid en vertrouwen in het midden van deze geloofsgemeenschap voorganger zijn en jouw taak met geduld en toewijding aanvaarden;
Beloof je open en zonder vooroordelen de mensen op jouw pad tegemoet te treden in geloof, hoop en liefde;
Beloof je geheimhouding over wat jou vertrouwelijk ter ore komt;
Wil je deze taak op je nemen naar beste weten en met hart en ziel, met inzet van jouw specifieke roeping en talenten?
Wat is daarop jouw antwoord?
(voorganger zegt ja)

Dan bevestig ik jou hierbij tot voorganger van de vrijzinnige geloofsgemeenschap NPB in Amerongen/Leersum.


                            
   

De bevestiging wordt bekrachtigd met een handdruk

Hierop gaat Harm Knoop verder met de dienst en wordt er gezongen: Uit staat en stand

 
                                                 Uit staat en stand en wijsheid losgewoeld,
                                                 omgewaaid, ontwortelde plataan.
                                                 Toen heeft hij licht onder de schors gevoeld,
                                                 een vlaag van knoppen die op springen staan.

                                                 Uit jij en jou en woorden weggevlucht.
                                                 Ergens heengejaagd. Boomgrens voorbij.
                                                 Op adem komen in de dunne lucht,
                                                 je eigen hartslag horen. Vogelvrij.

                                                 Uit eigen aard en huid naar iemand toe,
                                                 onontkoombaar. En niet wonen meer,
                                                 tot ik Hem, Hij mij vinden zal. En hoe-
                                                 een zee van dromen gaat in mij tekeer.

 

Hartstocht begint met "Uit staat en stand en wijsheid losgewoeld" En de voorganger zegt er nog bij:
"Weest niet zo bezorgd" Geen zorgen maken. Dat staat ook in Mt 6: 25-30

 

De bijbellezing is uit Mattheüs 6: 25 - 30

   

Thomas de Waard speelt met vader Pieter een deel uit een fluitsonate van Bach op de saxofoon

   

Overdenking met als thema:

Leven met hartstocht

Leven met hartstocht is het thema , het motto van deze dienst. Bestaat er leven zonder hartstocht? Dat is leven in het midden. Tussen de extremen doorgaan, met een verzekeringspakket op maat. Tussen Skilla en Charibdis, tussen individualisme en collectivisme door. Een middenweg die veiligheid en zekerheid biedt. Waar is hartstocht voor nodig? Dat is gegarandeerd gevaar over me afroepen. Met passie sporten: dan vraag je om blessures. Het veilige midden, daar is niets mis mee. Om te overleven is het nodig. Dat zet mijn hart op slot voor mijn passie. Wat betekent hartstocht dan? Hartstocht is openheid voor wat er zich aandient. Dan wordt de bron aangeraakt. Mijn hartstocht maakt dat ik gekend wordt door anderen en door mijzelf. Het geeft iets bijzonders aan je leven. In oude tijden had je de vrije kunsten. Een vak daarvan was de musica. Muziek kon de mens bij zichzelf brengen.
 In Mahler, vooral in zijn tweede symfonie,
  kunnen we een mens ontmoeten, die tegen wil en dank, blijft hunkeren naar bevrijding, naar licht. Op een heftige en diepborende manier. Het lied heet Oerlicht. Midden in de symfonie klinkt het lied gezongen
door een alt. De brede weg van liefde en compassie ontvouwt zich. Liefde en compassie met de nood en pijn van de wereld, compassie om mijn verscheurdheid.

Maar hartstocht verblindt toch ook? Ja dat is waar: de tranen vertroebelen mijn blik. Tranen schreien. Uiteindelijk zal God alle tranen afwissen. Maar hoe zal God dat kunnen als ik nog nooit heb gehuild? Een moedig mens leeft met passie. En tegelijk weten we dat het bij ons vaak maar half is. Toch leeft in het halve verdeelde hart de hartstocht, het verlangen. Verlangen naar wat?

Misschien wel het diepst: verlangen naar het verlangen.

Muziek bij het thema: Gustav Mahler: uit Symfonie nr 2, "Urlicht"


Na de zegen speelt Matthijs de Waard, begeleid door zijn vader Pieter de Waard, een menuet van Krieger op de trompet.

De tekst van "Urlicht"

O Röschen rot.
Der Mensch liegt in grösster Not.
Der Mensch liegt in grösster Pein.
Je lieber möcht' ich in Himmel sein.
Da kam ich auf einen breiten Weg.
Da kam ein Engelein und wollt' mich abweisen.
Ach nein: Ich liess mich nicht abweisen.
Ich bin von Gott und will wieder zu Gott.
Der liebe Gott wird mir ein Lichtchen geben.
Wird leuchten mir bis in das ewig selig Leben.

                                                                               

   

   


Burgemeester van Amerongen, mevrouw W.C. Doorn

   

   

     

Ook zijn er vertegenwoordigers van verschillende kerken uit de Regio.            Rechts: de tweeling met hun ouders

   

   

   

  Hier wordt druk gewerkt om de mensen na deze feestelijke dienst van een glaasje of een sapje te voorzien.
   

   

Naar de beginpagina
Naar NPB info
Naar de kerkenwerkpagina van de NPB