Naar de beginpagina
Naar de volgende pagina 
Naar de kerkenwerkpagina

 

Afscheid van De Kolk

Op vrijdag 1 oktober 2004

   

 

   
   

   
   

Dit was de laatste foto van de geprojecteerde foto's van de Kolk
en de activiteiten die er jarenlang plaats vonden

   

   
   

   

   
        
Mevr. v.d.Wilt en Mevr. Roos bijten het spits af

Lobke Hartemink zorgt voor de muziek

Wij nemen vanavond afscheid van de Kolk. Wellicht voor velen met een gevoel van weemoed, maar ook dankbaar voor de goede jaren die we hier hebben gehad. Maar we komen niet op straat te staan want het Michaëlhuis wacht op ons.
Wat is er allemaal aan voorafgegaan voordat de Kolk er stond? In februari 1970 was er een besluit van de kerkenraad om een nieuw Herv.centrum te bouwen in Leersum zuid. Leersum had toen zo'n 3500 inwoners, maar er zou een grote uitbreiding komen. Het bestaande gebouwtje Rehoboth was daarvoor te klein, want het aantal kinderen zou verdubbelen. (Later verkocht aan de firma Niessen).
Er werd grond aan de Hoflaan gereserveerd ca 3000m2, kosten f 80.000.
Wat een spannende tijd moet dat geweest zijn. Er waren mensen die zeiden: Dat krijg je nooit voor elkaar. En zoiets moet je nu juist niet tegen kerkvoogd Jip van Dolderen zeggen. Hij heeft heel wat jaren in de
kerkvoogdij gezeten en dan wordt de kerk een tweede huis, vooral als je met bouwen bezig bent. Subsidies aanvragen voor de oude kerk, monumenten zorg regelen als er wat opgeknapt moest worden. enz. Het is moeilijk om dat dan los te laten, omdat hij er zich zo voor heeft ingezet. Hij werd zo zelf een bouwsteen voor onze gemeente.
Ook hadden we veel steun aan ds. B. Koole. Hij was een aktie man en deed bij velen een goed woordje voor de kerk.  Tekeningen werden gemaakt door architect Gerrit van Cooten. En aannemer Legemaat stelde een begroting op.  Twee mensen die de kerk een warm hart toedroegen en zo letterlijk en figuurlijk aan hun kerk bouwden. Maar voordat er gebouwd kon worden moest er geld op tafel komen. Tijdens de gemeenteavond op 21 januari 1970 werd het plan voor het nieuwe gebouw enthousiast ontvangen. Maar er was een tekort van f.100.000. Dit tekort werd door middel van obligaties na ruim een week bijeengebracht. Geweldig!

De zaak was rond. En nu een centrum bouwen dat zal gaan voorzien in een grote behoefte. Een centrum voor de Herv. Gemeente maar ook voor heel Leersum. Een zaal die plaats zou bieden aan 400 personen en kleinere zaaltjes voor vergaderingen enzovoorts.
Op 15 november start de bouw. De aannemer verzekert  ons dat "De Kolk" in augustus van het volgende jaar zal worden opgeleverd. En dat gebeurt ook. De feestelijke opening vindt plaats op 23 september 1971.
Wil neemt het nu over:
De eerste vijf jaar zijn dhr. en mevr. Schuilenburg beheerders van de Kolk geweest. Het was een drukke tijd. Bruiloften en partijen werden gehouden. De kerkvoogdij met hun vrouwen stonden achter de tafels om alles in te schenken en om hand en spandiensten te verrichten. Zo kwam er geld in het laatje. Gerrie Broekhuizen hielp in die jaren ook mee. Ze was erg handig en had de zaak goed voor elkaar. Ook de familie Schuilenburg hebben de Kolk 23 jaar lang prima beheerd.
Voor grote partijen werd er een beroep gedaan op extra hulp. Ze droegen zwart/wit kleding (net als vanavond). Dat was een visitekaartje voor de Kolk.
We zijn blij dat Gerry er vanavond ook is. Als gemeente willen we haar nog bedanken. Want één ding is ons wel duidelijk geworden: Beheerder zijn is niet eenvoudig. Want iedereen die vrijwilligerswerk doet, beschouwt het gebouw als zijn of haar eigendom, en dat geeft weleens problemen. Maar die zijn er om opgelost te worden.
Daarna is Teuni Koudijs beheerder geworden. Hier staat de koffie ook altijd klaar voor vergaderingen en kerkdiensten. En staan de tafels en stoelen altijd weer klaar, zoals dat ook nu vanavond het geval is.
Op zondag hebben we om 10.00 uur de laatste kerkdienst in de Kolk met als voorganger ds. B. Koole. We vertrouwen erop dat in de Dorpskerk en in het Michaëlhuis het kerkenwerk door mag gaan voor de gemeente en heel veel kinderen van de gemeente. Want wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.
   

 

Dhr. Knoppers vertelt een anecdote

De Schakel had toen 40 tot 50 leerlingen per klas. Omdat er geen gymnastieklokaal was bij de school, gingen ze daarvoor naar de Kolk. Dat was wel een beetje behelpen. Zo lag er nog vloerbedekking. Dhr. en mevr. Schuilenburg waren de beheerders. Op een dag zei dhr. Schuilenburg tegen dhr. Knoppers: Ik mis repen chocola en snoep. Waar worden die dan opgeborgen, vroeg dhr. Knoppers. In het keukenblok in het halletje, zei dhr. Schuilenburg. En dat gaat op slot. Toch mis ik een hoop. Ook de leerkrachten hadden er nooit iets van gemerkt. Tja hoe los je zoiets op? Het zou om twee groepen gaan. Er werd een zak neergelegd en de kinderen werden dringend verzocht bij het weggaan het snoep wat ze hadden weggehaald in de zak te doen. En dat deden ze. Zo had dhr. Schuilenburg weer een aardig voorraadje.
 

Dhr. Legemaat aan het woord:
Twee broers voeren een gesprek: Piet is heel trots op zijn vader. Mijn papa heeft de Kolk gebouwd, zegt hij. Broer Evert is het er niet mee eens. Wat jouw papa. Weet je wie de Kolk heeft gebouwd? Dat heeft zijn personeel gedaan. En weet je wat jouw papa heeft gedaan? Die heeft de centen in zijn zak gestoken.

   


Dames van de kindernevendienst o.l.v. mevr. v.d. Weiden

   
DE KOLK
 
Van elke leeftijd kwamen kinderen trouw,
Elke Zondag naar de Kolk, dit Kerkelijk gebouw.
Er waren kleuters van vier tot zeven,
De middengroep van zeven tot negen,
De oudste –soms tegen hun zin-,
Ieder nam van 10 tot 11 uur zijn plaatsje in.
We hadden wel 45 kinderen in de kleutergroep,
Bij de oudste was het wel eens een troep.
Dan werd er gezegd “Jongens houd je gemak”,
Dat hoorde ook bij het Zondagschool leiderschap.

Op een keer, wat wil het geval,
Tja misschien was het ook wel mal,
Hadden de oudste kinderen folders meegenomen, naar huis,
Ach, mensen dat was niet pluis.
Daar zijn reacties op gekomen,
We hebben er nog heel wat uurtjes op zitten bomen,
Want moet U weten “ze liepen nota bene op zondag over straat, Met een PVDA-folder, ja, dan werd je toen als ouder kwaad.

Ze luisterden naar het Bijbel verhaal,
Dat verteld werd in voor hún begrijpelijke taal.
Maar er werd niet alleen het verhaal verteld,
Ook werd er gebeden, gezongen  b.v. uit Zing het Woord,
En gecollecteerd voor een fiets voor Gerdi van Noort.
Dat was dan één van de velen projecten.
Zilver of goud voor de collecte.
Ze kwamen met geld in hun hand,
Dat was voor de collecte mand.
Was het serieuze deel gedaan,
Dan konden ze aan het knutselen gaan,
Zo kon het gebeuren,
Dat er wel 75 kinderen in de Kolk zaten te kleuren.

Op een keer zei ds. Koole, “zeg Free,
Ik heb een geweldig idee,
Laten we met Pasen vroeg op staan”
Verzamelen bij de Kolk om door het dorp te gaan.
Zingend met volwassenen en kinderen, Halleluja,
“De Heer is waarlijk opgestaan” en natuurlijk zei ik “Ja”.
Daarna in de Kolk, het Paasontbijt.
Tjonge wat raakten we daar veel broodjes en eieren kwijt.
Met 80-90 man, luisterden we naar het Paasverhaal,
Dat was mooi, dankzij de Kolk kon dat allemaal.

 

Soms hadden we het op de ouders gemunt,
We hielden een open ochtend, dat was pas een stunt.
De dominee kon wel janken,
Bijna leeg waren de kerkbanken.
De Kerkenraad was er tegen gekant,
Maar de kinderen namen de ouders bij de hand.
Ze riepen, kom Pa, kom Moe,
Vanmorgen mogen jullie ook naar de Zondagschool toe.
 

En natuurlijk het kerstfeest niet vergeten,
Dat mag aan de lijst niet ontbreken.
Kerst was een grote activiteit,
Dan ontplooide de kinderen hun creativiteit.
De geboorte van Jezus werd uitgespeeld,
Ook verhalen uit het oude testament werden uitgebeeld.
In de Kolk had je daar veel ruimte voor,
Ja, zelfs voor een mooi decor.
 

Zeker 60 kinderen trokken achter Mozes door de
 Jordaan.
Waar kwamen al die kinderen toch vandaan?
Er waren ouders moet u weten,
Die hadden zelf vroeger op Zondagschool gezeten,
Ze hadden daar Bijbelse verhalen gehoord,
En zetten deze traditie in hun kinderen voort.
Van andere kinderen gingen de ouders naar verschillende
Kerken.
Deze verschillen kon je bij de kinderen niet merken.

Dit alles is nostalgie,
Van Fredy, Corry, Hillie en Gerrie.
We zeggen de kolk vaarwel en gaan
naar het Michaëlhuis,
Daar voelen wij ons voortaan thuis.

 

Shanti koor "De Drie Masters" uit Driebergen zongen allerlei liederen zoals : Daar was laatst een meisje loos. Als de klok van Arnemuiden, In het kleine café aan de haven, enz.
   

   
   

   

   

Deze handen hebben meegewerkt aan de bouw van de Kolk

   

Er werden herinneringen opgehaald aan de hand van de fotoboeken

   

En er werd ook nog even gedanst....

   

Het koor wordt bedankt

   

Ahooi zingend vertrekken de zangers

   

   

De dames die hadden gezorgd voor de hapjes en de drankjes werden in de bloemetjes gezet

   

En de organisatrices van de avond kregen ook een bloemetje

   

  De voorzitter van de kerkenraad: Hoe neem je afscheid van een gebouw waarin zoveel is gebeurd? Daarom werd er besloten om een avond te organiseren om herinneringen op te halen en alles nog eens te laten passeren. We hebben veel foto's kunnen zien. Heel hartelijk dank voor alles wat Jannie Roos en Mevr. v.d.Wilt gedaan hebben.
   

En toen gingen de gordijnen dicht, terwijl de aanwezigen zongen:
We gaan nu weg van hier, naar onze nieuwe plek.

   

Met een vrolijke strik zijn de gordijnen gesloten!

   

Naar de beginpagina
Naar de volgende pagina 
Naar de kerkenwerkpagina