Naar de beginpagina

Afscheid van
werker in de wijngaard Martin Mensink

op zondag 22 augustus 2004
Tijdens een kerkdienst in de Andrieskerk op 22 augustus 2004 nam Martin Mensink afscheid van de gemeente. In de drie jaar dat hij aan de gemeente verbonden was heeft hij heel wat contacten gelegd. Geen wonder dat velen naar de Uithof waren gekomen om hem de hand te drukken.

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

   
   

Tijdens de kerkdienst in de Andrieskerk sprak dhr. Weijman (rechts) afscheidswoorden namens de kerkenraad

Deze afscheidsspeech gaat over de voorbijganger en de wijngaard.

Deze afscheidsspeech gaat over de voorbijganger en de wijngaard. Daarover schreef jij een stukje in het kerkblad.
In het bedrijfsleven neem je afscheid van mensen die er soms wel 40 jaar hebben gewerkt. Bij de kerk is dat niet zo. Zowel dominee als kerkelijk werker zijn er  maar een paar jaar.Zij werken een periode in de wijngaard, snoeien daar de ranken, schoffelen, mesten en geven water. Doen dat samen met een heleboel vrijwillige hoveniers. Maken wat oogsten mee, proeven van de wijn en dan verdwijnen ze naar een andere wijngaard.  Waarom?

Ik zou het niet weten, maar gaat het nu een maal in dit vak. En zo is nu voor jou de tijd aangebroken om naar een volgende wijngaard te gaan. In onze wijngaard deed je onder anderen:  pastoraal werk en toerusting aan gemeenteleden. Leiden van rouw- en bijzondere diensten. Gemeenteopbouw en activiteiten voor vorming en toerusting.Zo werkte je in onze wijngaard en deelde vreugde en verdriet. Je vond het leuk om te doen en dat was te merken
Je kwam,  toen wij vacant waren en geen dominee hadden. Je hebt toen  veel zaken opgevangen met een

 grote inzet en meestal te veel uren.

Bij ieder mens springen de dingen die hij leuk vindt er als beste uit. Zo ook bij jou. Jeugdwerk. ( Populair onder de jongeren.)  Catechese en pastoraal werk. Bij een wandeling in kamp Austerlitz   bleek jouw grote kennis over de geschiedenis.
Een plan voor een Paulus reis is helaas niet doorgegaan.
Heel veel  positiefs dus.
Martin, ik eindig met,  jou namens de gemeente hartelijk te bedanken voor het werken in onze wijngaard en voor je persoonlijkheid.
Je blijft van harte welkom om nog eens langs te komen en met deze of gene in gesprek te raken. Over de kwaliteit van de wijn wellicht.

Ik neem geen afscheid met lege handen en heb een toepasselijk aandenken voor je gekocht, want dit is een kunstzinnig sculptuur met als titel  “In gesprek”.
Ik wens jou en je gezin Gods zegen toe met daarnaast mijn persoonlijk levensmotto: Als God voor je is, kan niemand tegen je zijn.

Afscheidswoorden van Martin Mensink
op zondag 22 augustus 2004 in de Andrieskerk te Amerongen

Dank je wel Hans voor al je woorden. Ik zal het allemaal niet over gaan doen. Ik heb ook geen zes A4tjes bij me dit om u gerust te stellen.
Drie jaar. Het lijkt een hele tijd als je begint en ineens zijn zo weer drie jaar om. En inderdaad is er heel veel gebeurd. Je hebt ook een heleboel dingen genoemd. Het schoot mij net te binnen dat één van de kerkvoogden na een ad hoc avond zei: “Jullie hebben een soort cowboybijeenkomst georganiseerd.” Dat was voor het opknappen van de pastorie. Een wat ongeoraniseerd idee, waar veel mensen met plezier aan terug denken. Er zijn veel dingen voorbij gekomen. Veel leuke initiatieven geweest. En ik hoop ook dat veel initiatieven zullen blijven. Nu is er een moment van afscheid nemen. In de gemeente heb ik mogen werken. In de gemeente heb ik ook heel veel kunnen leren, heel veel kunnen opsteken van u allen. Veel wijsheid is er in de gemeente onder mensen. Toen in het voorjaar net bekend was, dat ik zou stoppen, kwam ik bij iemand op bezoek en die gaf mij een cadeautje in de vorm van Johannes 15. Het gaat daar over de wijngaard, waar druiven bloeien en groeien. Zoals Hans net heeft gezegd, moet er van tijd tot tijd gesnoeid worden Snoei

geeft groei en bloei. En ik hoop ook dat na deze snoei ook weer groei en bloei komt, zowel hier in de
gemeente, als ook voor mij. Je kunt er heel veel over spreken. Ik kan er misschien wel een boek over schrijven over die drie jaar. Dat was ik nou niet van plan.
Ik wil wel één ding graag meegeven. Iets wat ik zelf heel belangrijk heb gevonden, misschien één van de belangrijkste dingen die ik hier in de gemeente heb geleerd. En dat is eigenlijk dat je er voor elkaar kunt zijn in het pastoraat. Pastor zijn voor elkaar kan iedereen doen: priesterschap van alle gelovigen. Daar zijn twee dingen voor nodig. Allereerst, ik noem het maar ouderwets, roeping, vertrouwen op God. Dat is één. En het tweede is vertrouwen in mensen. Ik weet dat dat niet vanzelfsprekend is, daarom wil ik ook graag deze gelegenheid gebruiken. Het is van groot belang om u te  bedanken uit de grond van mijn hart. Al die honderden mensen die mij vertrouwen hebben gegeven, zodat ik een pastor voor u mocht zijn. Ik heb het ervaren als een waardevol kado. Heel hartelijk dank en ik hoop dat het u allen goed gaat. Waar u ook bent of gaat, ga met Gods zegen en wees een zegen tot elkaar. Een hartelijke groet, Martin Mensink

   

 
   

Een kijkje in de keuken
   

 
   

Tot ziens Martin!

Naar de beginpagina
Naar de kerkenwerkpagina 
Na de doop van een familie uit Congo