M o l d a v i ë r e i s   2009
   

   

Onder leiding van Jeanine Roos, Sjaak Rodenburg en Bert van Schaik

foto's Jeanine Roos en Stefan

Met dank aan het reisverslag van Jeanine Roos

Moldavië ligt tussen Roemenië en de Oekraïne
Middenin ligt de hoofdstad Chisinau. Baurci, dicht bij Cahul is het doel van de reis.
   
De voorbereiding
Tijdens de voorbereiding in Nederland wordt er o.a. aandacht geschonken aan geloofskennismaking, de medische kant (vaccinaties, huisapotheek). Voor de leiding betekent dat een heel weekend. Voor de groep een dag Gouda. Onderdeel was ook teambuilding.
De jongeren hebben zelf hun reis-,verblijf en projectkosten verdiend met klussen. De opbrengsten van een aantal diaconale collectes in de Johanneskerk en Michaëlkerk worden bestemd voor een project in Moldavië.
Op de zondag voor het vertrek, dus op 5 juli, wordt tijdens de oecumenische openluchtdienst aandacht aan ons vertrek naar en verblijf in Moldavië worden geschonken.
Op zaterdag 11 juli vertrekken ze om 4 uur in de ochtend met een bus vanaf de Johanneskerk naar Schiphol. 		Jeanine houdt het thuisfront op de hoogte d.m.v.een weblog:Wij slapen bij lokale families van de plaatselijke baptistengemeente met meerdere personen op één kamer. 's Morgens en 's avonds eten wij bij onze gastgezinnen, de lunch gebruiken wij gezamenlijk bij de kerk. Elektriciteit is in de woningen wel aanwezig, maar douches en toiletten zijn buiten. Bij de toiletten moet je denken aan een houten optrekje in de tuin met een gat in de bodem, direct boven een beerput. Niet echt gemakkelijk dus, maar volgens onze contactpersoon in Moldavië is twee weken net voldoende om daaraan te wennen. We douchen ook buiten onder een groot vat met in de zon opgewarmd water, de zgn. summer showers. We hebben de luxe om vanuit het gastgezin van Bert en Sjaak gebruik te maken van de computer met internet!!! Heel bijzonder, aangezien ze nog niet eens een normale riolering hebben hier ( lees: in een gat in de tuin...).
   


De groep jongeren van de Moldaviëreis. Rechts Sjaak Rodenburg (Zie openluchtdienst) foto (MV)
   

De Moldaviëgangers tijdens de openluchtdienst op 4 juli 2009
van rechts naar links: Bert van Schaik, ds. Corine Beeuwkes en Marcel Sarot (foto MV)
   

De reis naar Bucharest was lang, (met een bus naar Schiphol en vandaar met vliegtuig naar Boekarest) maar vanaf Boekarest wisten we nog niet wat ons te wachten stond bij de grens.. Na 5 uur rijden waren we om 19.00 uur bij de grens van Roemenië om vervolgens te wachten op een stel douaniers die eigenlijk heel druk waren met kaarten en roken... Meer niet! We hebben een tijdje staan kijken toen Jeanine eropaf gelopen is om te vragen of ze een beetje konden opschieten, aangezien we verwacht werden in Moldavie. (en dat lukte!) Toen we die eerste grens over waren, dachten we er te zijn, we moesten immers nog maar een kleine 30 min rijden... Echter onze vreugde verdween snel toen we bij de tweede grenspost kwamen ( die van Moldavie) en de glimlach van Jeanine ineens niet meer werkte! Na nog eens 1 uur wachten mochten we dan eindelijk door naar Baurci!!!
   

Eenmaal daar aangekomen werden we verwelkomd door het hele team van de plaatselijke kerk! Het eten wat voor ons gemaakt was werd hartelijk in ontvangst genomen, aangezien iedereen wel hongerig was geworden van de hobbelige busrit. Eerst de gasthuizen bezoeken en toen lekker gegeten in de kerk / wijkgebouw. Daarna allemaal naar bed, omdat we boven ons bord al bijna in slaap vielen! Heerlijk geslapen in variable situaties. ( de meiden in een huis, de jongens in een ander huis en Bert met Sjaak in een heel ander dorp!!!)
   

De volgende morgen om 10.00 uur in de kerk om een speciale dienst bij te wonen met de kerk nu helemaal vol, omdat er ineens 16 Nederlanders bijkwamen. Bert van Schaik overhandigt namens de kerken een paaskaars.
   

De dienst werd in het Roemeens gehouden en vertaald in het Engels.
   

De kerkdienst duurde twee uur.....
Na de kerkdienst bleek er een lokale voetbalwedstrijd te zijn.....
   

Maandag zijn we vroeg gestart om alle materialen te kopen die nodig waren voor de werkzaamheden. ( die waren er uiteraard nog niet) De jongens en meiden waren al begonnen in de kerk om de keuken ( Sja, ze noemen dat zo, maar het is gewoon een kamer...) te strippen. Al het pleisterwerk van de muur en dat ging erg goed met de aanwezige kango. We hebben foto's, maar het duurt te lang om deze te uploaden. Stel je maar voor dat het stoffig was!
   

   
   

   
Sjaak en Bert kochten maandag materiaal in Cahul en de jongeren gingen stenen verplaatsen achter de kerk. Deze plek moest namelijk vrij gemaakt worden om een vierpersoons-wc-huisje-buitentoilet te maken. Eerst een diep gat graven van 3 meter diep, 3 meter lang en 1 meter breed en vanuit de keuken daar naartoe een sleuf voor de afvoerleiding. Het is namelijk de bedoeling dat in het kerkgebouw een dagcentrum voor kinderen komt. Daarvoor is een goede keuken en 'goede' Moldavische toiletten nodig. Wij zijn afgereisd voor het zware werk. Die sleuf moest wel 10 meter lang en 1 meter diep worden.
   

Maandagavond sloeg het noodlot toe. Onze darmflora was niet gewend aan het vette moldavische eten en dat zorgde voor het door u genoemde D-probleem. Dinsdag lag het werk dan ook stil en een paar mensen in bed. Alleen Gerben, Simone en Jolien werkten hard door en waren de bikkels van de dag. Zelfs hadden ze nog tijd om op ziekenbezoek te gaan bij Jelle.
   

De sleuf is klaar!
   

Dinsdagochtend is Sjaak samen met Arjan daarom Cahul ingeweest om in 3 apotheken de nodige medicamenten te verzamelen en dat hielp! Een roze pilletje en een capsule 3 maal daags deden wonderen. Woensdag en donderdag gingen weer op volle kracht met uitzondering van Eric en Gerben
Donderdagmiddag zijn we eindelijk beton gaan maken voor de vloer van het toilet wat een enorme chaos werd. Met een oude betonmolen, 3 emmers grind, 2 emmers zand en 1 emmer cement plus wat water (per keer!) komt het uiteindelijk toch allemaal voor elkaar. Hier zijn we vrijdag mee verder gegaan en de vloertjes zijn nu klaar. Ze moeten alleen nog op de put gelegd worden. Vrijdag zijn we met dezelfde betonmolen mortel gaan maken voor het afwerken van de wanden van de put en de keuken die we gaan betegelen.
Donderdagavond hebben we met zijn allen een evaluatie gehouden. Iedereen gaat het steeds leuker vinden! De sfeer is geweldig en iedereen kan goed met elkaar opschieten! Zelfs de leiding! Dit zorgt dan ook voor een perfecte samenwerking tijdens het werken. Ook raak je hierdoor heel snel gewend aan alles en wordt zelf je water uit de put halen om te douchen de normaalste zaak van de wereld!
Tijdens de bouwactiviteiten hebben we ook veel meegemaakt. De mensen van de locale kerk werkten hard, maar er was ook miscommunicatie zodat we weer moesten wachten tot we aan de slag konden. Voor sommige frustrerend, maar ook hiermee moesten wij leren omgaan. Uiteindelijk is het nog lang niet af, maar we zijn een heel eind gekomen en de materialen voor de rest van de bouw zijn nu aanwezig, dankzij ons, zodat men de rest kan gaan afbouwen.
 

Het viel niet mee om de vloer van de wc's te leggen, want die was heel zwaar. Gelukkig ging het zonder ongelukken!
 

Tolk Maja in rose jurk
 
Sjaak gaat bijna iedere dag naar de stad Cahul om geld te pinnen voor de projectkosten, aangezien we maximaal 3000 lei per pas kunnen opnemen. ( = ongeveer 200 euro) Van dit geld worden de boodschappen gehaald ( ook in deze stad) en de materialen voor de bouw. Deze zijn nu compleet, dus als wij weg zijn, kunnen zij het in ieder geval afmaken!
We hebben heerlijke yoghurtjes gehaald en zo komen we toch aan de calcium, aangezien er dus niet echt melk gedronken wordt ;). We hebben onze eigen tolk : Maja. Zij vertaalt alles voor ons en is onze steun en toeverlaat! Ze heeft Engels gestudeerd in Roemenie. Dus op de bouwplaats vertaalt zij voor de mannen en tijdens het kinderkamp legt zij de spelletjes uit aan de kinderen die wij verzinnen.
   

We gingen ook naar de hoofdstad Chisinau om de stad te bekijken en zondag gaan we naar Cahul, een stad heel dichtbij,
waar we naar de kerk gaan en gaan zwemmen. We zijn errug benieuwd naar het ' zwembad' .

 

Start Kinderkamp
Maandag in de tweede week zijn we begonnen aan het kinderkamp. Er is een groep gekomen die in heel Moldavie al vanaf mei, kinderkampen organiseert. Wij mogen samen met hun de activiteiten invullen en dus bedenken wij iedere dag wat voor een leuke dingen we gaan doen met de kids. Het kinderkamp was een groot succes. Er was een organisatie al ingehuurd door de kerk om de kinderen mee te nemen voor iedere dag, 5 dagen lang, voor een stukje vermaak en jeugdevangelisatie. In de ochtend kregen de kinderen bijbelles en in de middag kwamen wij ( Hollanda!!) om met de kinderen een stukje te handwerken of om leuke spellen te doen.

De helft van ons is hier dagelijks mee bezig zijn en de rest gaat door met bouwen.
   

 
   

Mooie Dina. (foto Stefan)
   

Spelen met Paula (foto Stefan)
   

In totaal waren er 50 kinderen uit het dorp die meededen. Alles werd dankbaar aangenomen
en er waren eigenlijk alleen maar lieve kinderen! Hier: waterballonnen. (foto Stefan)
   

Gisteren hebben we gebruik gemaakt van de Origamie ( wat ze nog nooit hadden gedaan)
en de maskers hebben we gemaakt. Het was een groot succes! (foto?)
   


In de middagpauze na de lunch en elke avond gaan we met de groep nog ff chillen.
We genieten dan vaak van een mooie zonsondergang en nemen nog even de dag door. (foto Stefan)

Het afscheid was confronterend en emotioneel... Niemand kon het echt drooghouden en de kinderen waren ook vol verdriet.
Wat gaat er door je heen op zo'n moment? Ik denk dat iedereen zich goed realiseerde dat we echt weg gingen. Het leven ging voor ons en voor hen gewoon weer verder als vanouds.

Heel gek, maar je went ook weer snel aan alle luxe die we in Nederland hebben. Stromend water, een wc die je kan doortrekken, een douche! Maar ik denk veel aan Moldavië en de mooie ervaring die we hebben gehad. Het is een belevenis op zich om naar dit land te mogen reizen, maar ik denk vooral veel terug aan de warmte van de groep en aan hoe goed wij als team met elkaar hebben samengewerkt en wat we hebben achtergelaten en meegenomen. De sfeer bleef goed tot de laatste dag. En gelukkig zijn er geen ongelukken gebeurd. Het deed goed om te weten dat er 's zondags in de kerken voor de groep werd gebeden.