|
|
De Oud - Gereformeerde Gemeente in
Leersum |
| |
|
|
|
| |
|
| Op 13 januari
1939 maakten een aantal mensen zich los uit
de Ned. Herv. Kerk in Leersum met het doel
om een Ned. Herv. (Ger.) Evangelisatie op te
richten. Dit werd gedaan omdat er onvrede
was over de leer zoals die in de Ned. Herv.
Kerk werd gepredikt. De namen van B.van
Arnhem, G. Blankestijn, A.Bouman, H. van
Dijk, G.Meijer en H. van Zwetselaar moeten
hierbij genoemd worden. De aanvankelijk
kleine schare kerkte in "de schuur". Deze
Evangelisatie, erkend door de Hervormde
Kerk, hield zeven jaar stand (1939 - 1946). |
| |
|
|
De eerste jaren functioneerde
het gebouw "Putman"
ook wel "de schuur" genoemd, als
kerkgebouw.
|
| |
|
| Onder de eerste voorganger,
dhr. Gebraad ging men zich wat vrijer
opstellen tegenover de Hervormde kerk. De
akte godsdienstonderwijs en de
preekbevoegdheid van dhr. Gebraad werden
ingetrokken door de Hervormde Kerk. Daarop
zocht men naar andere wegen en men zocht
raad bij ds. Smits uit Driebergen. |
Uiteindelijk
resulteerde dit in een zich scharen onder de
Christelijk Gereformeerde Kerk ( 1946 - 1950
). Maar ook daar voelde de gemeente zich
uiteindelijk niet thuis.
Onder ds. E. du Marchie van Voorthuysen werd
in 1952 tenslotte overgegaan tot de Oud Ger.
Gemeente in Nederland. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Het huidige kerkgebouw
dateert uit de tijd na 1975. Stapsgewijs
werden er toen een aantal veranderingen
ingevoerd. |
|
|
| |
|
|
|
Dit symbool
van de Schotse kerk is uitgangspunt voor het
jubileumboekje
van de Oud Ger. Gemeente in 1982, van de
hand van H.Florijn.
De Latijnse tekst, nec tamen consumebatur,
betekent: En tóch niet verteerd.
|
| |
De Latijnse
tekst onder het symbool van de Schotse kerk,
nec tamen consumebatur, gaat terug op Exodus 3:3 waar staat : "En
Mozes zeide: Ik zal mij nu daarheen wenden,
en bezien dat grote gezicht, waarom het
braambos niet verbrandt.
Hierbij een citaat uit een meditatie van ds.
E. du Marchie van Voorthuysen : "En tóch
niet verteerd. Daarmee beduidende dat deze
kerk, die tot de allerheerlijkste der aarde
behoord heeft, ondanks alle loutering en
vervolging, niet vergaan is. |
Deze woorden
zouden we ook kunnen schrijven boven de
geschiedenis van het braambos, waarbij Mozes
zich bevond. Dat wel brandende, maar niet
verbrandende braambos strekt tot de
bemoedigende onderwijzing voor Mozes; tot
een bemoediging van de komende ziel tot
Christus en tot vertroosting van de levende
kerk in Christus." (H. Florijn, En toch niet
verteerd, blz.82, uitg. kerkeraad Leersum,
1982). |
| |
|
Naar boven |
|
|
|
|
|
